Achim met de therapeut deel 3
21.04.2025 Autor: Shopify Dev
"Laten we alles in een comfortabelere positie brengen!" zei ze, en ze positioneerde zijn penis zo dat deze recht omhoog wees. De stof van zijn string spande zich nu aangenaam en opwindend om zijn hele lid.
'Zo is het beter, hè?' vroeg ze, terwijl ze langzaam met haar vingernagels van onder naar boven over de strak gespannen stof streek. Achim kreunde.
"Ik weet wat je nu wilt!" zei ze. "Maar dat gaat voorlopig niet gebeuren!"
Ze keek hem veelbetekenend aan. 'Je weet waarschijnlijk niet eens hoeveel andere gevoelige plekjes en erogene zones je op je benen en voeten hebt. En die ga ik je nu laten zien.'
Haar toon was kalm, vastberaden en doordrenkt met een kennis die Achim buitengewoon boeiend vond.
'En wat als ik dat helemaal niet wil?!' zei hij op een toon die eigenlijk niet als een vraag had moeten klinken.
"Sssst...", fluisterde Andrea. "Ik wil geen ruzie horen."
Ze pakte een stoel op wielen, meer zoals een tandartsstoel, ging zitten en rolde naar het voeteneinde van het bed. Vervolgens pakte ze beide voeten tegelijk vast, met vier vingers op de bovenkant, terwijl ze met haar duimen over de voetzolen streek.
"Hehe!" Achim kon zijn eerste lach niet onderdrukken.
"Haaaaaa hahaha!" riep hij uit toen ze de onderkant van al zijn tenen kietelde. Hij probeerde zijn benen weg te trekken, maar er kwam alleen maar een hulpeloos gekrioel uit.
Ze hield niet op, en hij begon zich nog meer te verzetten.
"...je komt hier niet meer weg, mijn schat!" hoorde hij haar zeggen. "Ik heb je in een echte klinische bedfixatie gelegd. Geen speeltje uit een sekswinkel. Je zult snel genoeg merken hoe hulpeloos je bent."
Ze kneep nog een keer in zijn voeten, stond op en liep naar de trolley. Hij hoorde een van de lades opengaan.
"Wat zal ik eerst nemen? Oh ja! Hier!"
Kort daarna schrok Achim op toen hij een subtiel maar heerlijk ondeugend kriebeltje achter zijn oor voelde. Ze had hem waarschijnlijk met een pluizige veer op die plek geplaagd.
Terwijl hij genoot van de kippenvel over zijn hele lichaam, stroomde er een nieuw gevoel door hem heen. Opnieuw streelde ze langzaam met haar vingernagels over de stof van zijn string, precies op de plek waar deze het meest uitpuilde. Zijn opwinding nam toe.
'Dit wordt steeds beter,' fluisterde ze met een verleidelijke ondertoon. 'Ik denk dat ik hier binnenkort iets moet gaan doen.'
Plotseling voelde hij twee ogenschijnlijk zeer stevige veren tegelijk tegen de binnenkant van zijn gespreide en vastgebonden onderbenen. Die lagen onbeschermd op het bed. Hij kreunde en kronkelde zo goed als hij kon, maar het hielp niet veel.
'Vind je dit fijn, mijn liefste?' vroeg ze. 'Wat als het plotseling ophield?'
Plotseling werd het muisstil in de kamer. Achim kon niets meer zien door de doek die ze om zijn ogen had gebonden.
Er gebeurde niets. Hij voelde niets. Alles was stil. Hij voelde alleen zijn ketenen duidelijk, stevig en onophoudelijk. Hij schreeuwde het uit:
"Alsjeblieft, Martina! Ga alsjeblieft verder!"
Geen reactie.
"Och alsjeblieft, Martina! Ga alsjeblieft verder of maak me weer los!"
'Dat zou je wel eens heel goed kunnen staan...' hoorde hij haar plotseling zeggen, met een strengere stem dan ooit tevoren.
"Je blijft stevig vastgebonden. Ik heb nog niet besloten of en wanneer ik je losmaak."
Er ontstond een innerlijk conflict in hem, maar juist dat maakte hem ongelooflijk geil.
Hij hoorde de lade van de rolkast weer opengaan.Hemel, wat zou er nu kunnen gebeuren?
Het antwoord kwam in de vorm van twee pluizige veren die langzaam in een cirkelvormige beweging vanuit zijn knieën omhoog bewogen. Achim kreeg overal kippenvel, kronkelde, gilde en schreeuwde, maar kon niets doen.
Martina bleef hem genadeloos kietelen.
"Genoeg, genoeg! Hou op! Ik geef me over, ik zal vanaf nu een brave jongen zijn!"
Martina had er geen moment aan gedacht om te stoppen. In plaats daarvan zei ze: "Ik heb jullie al gezegd dat ik geen tegenspraak duld. Jullie behandeling is nog niet eens echt begonnen. Ik waarschuw jullie alvast, sommige te rebelse kandidaten moeten helaas in toom gehouden worden. Ik heb..."
Ze draaide zich kennelijk weer naar de auto om. "Nu gaan we er een schepje bovenop doen."
Achim verwachtte dat ze iets in zijn mond zou stoppen, maar in plaats daarvan voelde hij dat Martina lotion op zijn voeten begon te smeren.
"O nee, alsjeblieft niet weer dat!" jammerde hij.
'Ah! Dus je herinnert het je nog? Ja, precies dat!' zei Martina, terwijl ze haar stoel terugrolde naar het voeteneinde van het bed, waar Achims voeten bijna schreeuwden om behandeling.
Wat volgde was pure marteling door middel van kietelen. Achim kronkelde in zijn boeien, schreeuwde onverstaanbare dingen, hapte naar adem, smeekte, maar Martina bleef onvermoeibaar en plichtsgetrouw met de borstel aan zijn voeten werken.
Uiteraard kreeg hij het inmiddels behoorlijk warm in het dwangpak, en door de kortademigheid verdween ook zijn erectie.
"Stop! Alsjeblieft, alsjeblieft!" schreeuwde hij. "Maak me los!!"
'Zoals u wenst,' zei Martina plotseling en vrij kortaf.
Terwijl Achim naar adem hapte, voelde hij dat zijn enkels werden losgelaten. Hij wist niet of hij blij of teleurgesteld moest zijn – was het nu al voorbij?
Maar terwijl hij wachtte tot het dwangpak werd geopend, voelde hij hoe Martina in plaats daarvan snel zijn string uittrok...
- Ligoteur
Het vervolg volgt